“Kendi yolculuğumuzu yapmak için varız bu dünyada, yani dünyaya geliş amacımız bu bir biçimde, ancak kendimiz olma cesaretini bulmak o kadar da kolay olmuyor işte. Kendimiz olamadan sürdürdüğümüz yaşam ise bir noktada anlamsız ve boş gelmeye başlayıveriyor…
Hepimiz dünyaya geldiğimizden itibaren farklı roller üstleniriz, kimi zaman farkında olarak ve isteyerek kimi zamanda üstümüze giymiş buluruz o rolleri. Birilerinin çocuğu, torunu olmakla başlayan yolculuğumuz ağabey, abla,kardeş,kuzen,arkadaş derken sevgili, eş, yönetici,işçi,müdür, öğretmen, anne-baba, hala, dayı, komşu olarak devam eder. Çocukluktan itibaren sosyalleşme sürecinde toplum ve ailemiz bize neyin iyi, neyin kötü, neyin kabul edilebilir, neyin kabul edilemez olduğuna dair pek çok şey öğretir ve bu doğrultuda biz kötü ya da kabul edilemez olduğunu düşündüğümüz yönlerimizi bastırmaya, reddetmeye başlarız. Ve aslında bu reddettiklerimiz ya da bastırdıklarımızın önemli kısmı kendimize ait özelliklerdir.
Bu rollerin gerekliliklerine fazlasıyla kapılmak kendini geri plana itmeye neden olabilir. Kendini görmezden gelmek bir süre sonra kendim olduğum halimin sevilmez istenmez gibi düşünülmesine neden olabilir. Kendim olarak kabul görmem, hor görülürüm düşüncesi iyice kendinden uzaklaşmaya yol açar. Kendinden uzaklaştıkça yalnızlık ve huzursuzluk hiss de artar. Bir yanı da insanların sevdiği kişinin kendisi değil de gösterdiği kişi olduğunu, kendisi olursa her şeyin mahvolacağını düşünmektedir.
Kendin olmak demek; farkındalık demektir. Yani kişinin kendi benliğini fark etmesi, öz farkındalığa ulaşması demektir. Kendi olan insan, bağımsız, özgüveni yüksek, dengeli insandır. Ne istediğini-istemediğini daha iyi bilir, kararlarını verirken başkalarını duysa bile kendi filtrelerini de kullanır ve hayatındaki rollerini doğru yönetmeyi bilir ve o roller için kendi olmaktan vazgeçmez.
Öz farkındalığı artan insan, kendini tanır, güçlü-güçsüz yönlerini bilir . Güçsüz yönlerinden rahatsızlık duymak yerine, bu yönlerinin gelişimi için gerekeni yapar. Motivasyonunu güçlü yönlerinden -bugüne kadar yapabilmiş olduklarından alarak yaşamını düzenler. Hayatının kendisine ait olduğunu bilir ve başkalarının hayatlarını değil, kendi hayatını yaşar.
Kendimizi farkederek yaşamımızı yönetebilmek için;
• Kendimizi tanımamıza izin vermemiz, nelere değer verdiğimizi, bizi nelerin oluşturduğunu anlama
• Geçmişte yaptığımız hatalarımızı anlama- kabul etme ve bir daha nasıl yapılmayacağı üzerine düşünme
• Kendi tercihlerine saygı duyma
• Kendine kızmak yerine öncelikle olarak anlamaya çalışma
• Kendini herşeyiyle bir bütün olarak sahiplenebilme
• Kaybettiğini düşündüğün zamanlarda dahi kendinden vazgeçmeden güçlerini hatırlayarak farklı seçeneklere olduğuna en çok ta kendine inanıp tekrar başlayabileceğine inanma
• Gereksiz hırslara bürünmeme, , olduğumuzdan farklı görünmeye çalışmama
• Kendimizi birilerine onaylatma, ispat etme gereksinimini minimuma indirebilme
• İnsanların bizi nasıl gördüğü, hakkımızda ne düşündüğü ile gereğinden fazla ilgilenmeme
• Hayır demenin gücünü keşfetme ve kullanma, özellikle de kendi istek ve gereksinimlerimizi fazlasıyla es geçme eğilimimiz söz konusu ise
• Esnek olabilme. Esnekliği önce bedeninde başlatırsak düşüncelerimize de yansır.
• Sanatla urşmak, bir ilgi alanının olması, yaratıcılığını keşfetmek kendine ulaşma yolculuğunda çok önemli bir adım
• Aynaya baktığımızda görduğumuz kişi var olduğu için değerli olan KENDİMİZ den başkası değildir. O varlık çok özel, güzel ve biriciktir. Bu farkedebilen herkes için de geçerlidir
• Merak etmek, araştırmak, okumak, sormak, deneyimlemek, bu yolculukta yanlışlar yapmak bizi zenginleştirir
Bu yolculuk hiç bitmez, keşfetme süreci hep devam eder. Seçimlerimiz, yol ayrımlarımız, kazançlarımız, kayıplarımız olur bu yolculukta. Yeni şeyler keşfederiz bazen, bazen bildiklerimizin yanlış olduğunu yada değişmiş olduğunu görürüz. Bazen sevinir, bazen üzülürüz. Her duyguya açık, hepsini kabullenen, mola vermeyi unutmadan, dış dünyandan beklemeden tüm yanıtların bizden geleceğini bilerek gittiğimiz bu yol bizi kendimizle buluşturur. Keşfedilmemiş şeyler elbette kalabilir. Nokta gelene kadar virgüllere devam…